Vakantie met Frank aan boord
Door: Maarten & Marjolein van Wamelen
Blijf op de hoogte en volg Maarten en Marjolein
25 Maart 2012 | Portugal, Cascais
We landen op zaterdag 10 maart in de wetenschap dat het in Portugal al heerlijk weer is, een goed vooruitzicht dus! Het weer op de boot stappen is een feestje op zich; het prachtige weer een kadootje erbij.
Zondag gebruiken we voor de grote schoonmaak en de eerste boodschappen en als aan het begin vd avond Frank arriveert, zitten we klaar met een biertje en een hapje. We gaan natuurlijk bij onze vrienden van Mestre Doce uit eten en we bestellen inktvis, Pataneschka en een salade en we zetten alles in het midden neer, zodat we alledrie van elk gerecht kunnen eten. Zelfs ik vond de inktvis best lekker, wat me verbaasde.
Onze plannen waren om een paar dagen te gaan zeilen, en één of twee dagen voor Lissabon te reserveren maar plannen zijn er nu eenmaal om gewijzigd te worden…
Maandag: Joao zou komen om de laatste hand aan de windgenerator te leggen maar nee, het bleek allemaal niet goed te passen, de hele installatie is weer verwijderd en wordt nu verbogen, om het daarmee wel passend te maken. Dus hebben we maandag allerhande klussen gedaan, met de gedachte van dinsdag uitvaren maarrrrr … in de nacht van maandag op dinsdag werd Maarten ziek. Meermaals braken en diarree. Het heerst. Een lelijke streep door de rekening dus.
Frank en ik laten ons niet kisten en we besluiten om Lissabon in te gaan; een leuke dag met weer veel bezienswaardigheden. Op de terugweg doen we nog even de nodige boodschappen en binnen een uur voel ik dat ik ook voor de bijl ga. Misselijk, licht in het hoofd etc. Eenmaal op de boot is Maarten weer op de been en ga ik plat, om ook 36 uur later weer mee te kunnen doen. Op mijn ‘ziekdag’ zijn de mannen gaan zeilen; ik heb alleen maar plukjes meegemaakt.
Tegen de tijd dat ik mijn hoofd – om een uur of drie – weer eens laat zien, ligt er een gevaarlijke rolwolk naast de boot en flitsen de bliksemflitsen om onze oren her en der in het water. Eng dus!! Onze eerste tocht op de oceaan notabene. Na de bui voorlangs te hebben laten gaan lopen we in de stromende regen, maar veilig, Sesimbra binnen, allemaal kletsnat.
Ik weer terug m’n bed in; de mannen samen koken en eten.
De volgende dag ben ik weer mens; we besluiten terug te zeilen richting het noorden omdat de komende dagen de wind volkomen uit de verkeerde hoek komt. En we móeten op tijd terug zijn want Frank moet zijn vliegtuig van maandag halen. Het wordt een heerlijke dag. Eerst wel veel wind – bijna pal tegen maar er is een heerlijk zonnetje en ookal is het grotendeels motoren geblazen, het is een heerlijke tocht en we worden verrast door een flinke school dolfijnen. Helaas niet heel dicht naast de boot maar toch heel goed in beeld. Het zijn tuimelaars en ze doen hun naam eer aan; leuk om te zien.
Aan het eind vd middag lopen we Cascais binnen, een schattig oud stadje waar we al eens met het treintje waren.
Keurige haven en ontvangst met een fles wijn! Restaurantje gezocht waar we heerlijk aten en daarna op tijd naar bed, moe van de zeelucht. Zaterdag: we wilden het anker eens uitproberen en besloten om aan t eind van de ochtend naar de ankerbaai naast de jachthaven te verkassen.
Even zoeken naar een goed plekje (alles is nog wennen) en toen t anker neergelaten.
Maarten bleef aan boord om allerlei kleine klusjes te doen; Frank en ik zijn met de dinghy naar t land gegaan om boodschapjes te halen; gevolgd door een heerlijke borrel aan boord. Tot….een klap….de lijn vd ankerbal bleek gebroken en nu hing de val, waarmee de ankerbal was gehesen, hoog in de mast. Tjongejonge..balen dus. Frank bleek gelukkig stoer genoeg om zich op te laten hijsen om het klusje even te klaren.
Die avond aten we Cataplana, een Portugees gerecht met vis, vlees, groenten etc.door elkaar en erg lekker. Die Waam kookt gewoon alles wat zijn smaakpapillen proeven! De deining achter het anker zorgt voor een schommelwieggevoel. Dubbel genieten dus en we slapen die nacht gelukkig allemaal heerlijk. Zelfs Maarten durft te vertrouwen op ons goede nieuwe Rocna-anker en slaapt een diepe slaap.
Zondag: ankerop en zeilen richting thuishaven.
Op maandag nemen we afscheid van Frank die - na een gezellige week - thuis weer aan het werk moet. We krijgen twee ‘lekkere flessen’ van hem en een plateau met mooie kaasjes en hammen. Heerlijk!
De rest van deze week zal gebruikt worden om aan en op de boot te rommelen. De zonnepanelen zullen gemonteerd worden, de boot moet gepoetst worden etc. etc. Verder willen we ons oriënteren op een andere dinghy; we vinden deze te klein en te oud en ook het bb-motortje te klein. We willen graag hypalon ipv PVC; dat schijnt ‘je van het’ te zijn in warmere landen maar ook de duurdere versie helaas… Een aardige buurman biedt aan om met ons de volgende dag naar een grote ‘dinghy’ winkel te gaan maar als we de volgende dag op de afgesproken tijd paraat staan komt er niemand. De dag erna is hij weer op zijn boot en heeft het nergens over, alsof het aanbod nooit gedaan is. Wij blijven achter met een gevoel van ?????? Maar eigenlijk ook wel grappig.
De zonnepanelen zitten er wat later in de week op, maar niet naar tevredenheid. De panelen hangen schuin richting de boot en dat is precies zoals we het níet willen. We willen ze graag horizontaal met verstelmogelijkheden richting de zon. Joao (de installateur) is het met ons eens en zal in de komende periode de constructie aanpassen, zo belooft hij. We melden onze teleurstelling over de niet nagekomen afspraken en hij begrijpt het. Belooft nadrukkelijk dat zowel de zonnepanelen als de windgenerator de volgende keer wél goed zullen geïnstalleerd zullen zijn en ook zullen functioneren. Wij kunnen niet veel anders doen dan duimen….
De laatste twee dagen gebruiken we om te poetsen, te wassen etc.etc. Die arme Maarten had zich een versuffing gepoetst; volgen er een paar regenbuien met een soort rood stof erin. De boot weer supervies, leek wel een tennisbaan! De dag erna spoelt hij de boot met de tuinslang af en niet lang erna…. wéér zo’n regenbui. Weinig regen maar vooral wel heel veel viezigheid. Schijnt daar normaal te zijn in de bloesemtijd (want dat is het daar al). Uiteindelijk hebben we de boot dus ook vies achtergelaten. En dat terwijl Lagoon dealer José in de komende week nog met een klant onze boot wil bekijken. We hebben hem een excuusberichtje gestuurd maar we kunnen er echt niks aan doen. (misschien spoelt hij de boot voor het bezoek nog schoon???) Binnen is alles daarentegen spic en span; klaar voor de volgende week aan boord; over negen weken.
Maarten moet dan voor zijn werk toch in Lissabon zijn (congres) en ik pik die week dan – samen met San en El – maar even lekker mee. Maarten komt dan op woensdag naar de boot, zodat we daarna misschien ook nog een paar dagen kunnen zeilen.
En hoewel we pas vannacht geland zijn, staan de eerste dingen voor de volgende trip alweer klaar en verheugen we ons er nu alweer op!!
Zondag gebruiken we voor de grote schoonmaak en de eerste boodschappen en als aan het begin vd avond Frank arriveert, zitten we klaar met een biertje en een hapje. We gaan natuurlijk bij onze vrienden van Mestre Doce uit eten en we bestellen inktvis, Pataneschka en een salade en we zetten alles in het midden neer, zodat we alledrie van elk gerecht kunnen eten. Zelfs ik vond de inktvis best lekker, wat me verbaasde.
Onze plannen waren om een paar dagen te gaan zeilen, en één of twee dagen voor Lissabon te reserveren maar plannen zijn er nu eenmaal om gewijzigd te worden…
Maandag: Joao zou komen om de laatste hand aan de windgenerator te leggen maar nee, het bleek allemaal niet goed te passen, de hele installatie is weer verwijderd en wordt nu verbogen, om het daarmee wel passend te maken. Dus hebben we maandag allerhande klussen gedaan, met de gedachte van dinsdag uitvaren maarrrrr … in de nacht van maandag op dinsdag werd Maarten ziek. Meermaals braken en diarree. Het heerst. Een lelijke streep door de rekening dus.
Frank en ik laten ons niet kisten en we besluiten om Lissabon in te gaan; een leuke dag met weer veel bezienswaardigheden. Op de terugweg doen we nog even de nodige boodschappen en binnen een uur voel ik dat ik ook voor de bijl ga. Misselijk, licht in het hoofd etc. Eenmaal op de boot is Maarten weer op de been en ga ik plat, om ook 36 uur later weer mee te kunnen doen. Op mijn ‘ziekdag’ zijn de mannen gaan zeilen; ik heb alleen maar plukjes meegemaakt.
Tegen de tijd dat ik mijn hoofd – om een uur of drie – weer eens laat zien, ligt er een gevaarlijke rolwolk naast de boot en flitsen de bliksemflitsen om onze oren her en der in het water. Eng dus!! Onze eerste tocht op de oceaan notabene. Na de bui voorlangs te hebben laten gaan lopen we in de stromende regen, maar veilig, Sesimbra binnen, allemaal kletsnat.
Ik weer terug m’n bed in; de mannen samen koken en eten.
De volgende dag ben ik weer mens; we besluiten terug te zeilen richting het noorden omdat de komende dagen de wind volkomen uit de verkeerde hoek komt. En we móeten op tijd terug zijn want Frank moet zijn vliegtuig van maandag halen. Het wordt een heerlijke dag. Eerst wel veel wind – bijna pal tegen maar er is een heerlijk zonnetje en ookal is het grotendeels motoren geblazen, het is een heerlijke tocht en we worden verrast door een flinke school dolfijnen. Helaas niet heel dicht naast de boot maar toch heel goed in beeld. Het zijn tuimelaars en ze doen hun naam eer aan; leuk om te zien.
Aan het eind vd middag lopen we Cascais binnen, een schattig oud stadje waar we al eens met het treintje waren.
Keurige haven en ontvangst met een fles wijn! Restaurantje gezocht waar we heerlijk aten en daarna op tijd naar bed, moe van de zeelucht. Zaterdag: we wilden het anker eens uitproberen en besloten om aan t eind van de ochtend naar de ankerbaai naast de jachthaven te verkassen.
Even zoeken naar een goed plekje (alles is nog wennen) en toen t anker neergelaten.
Maarten bleef aan boord om allerlei kleine klusjes te doen; Frank en ik zijn met de dinghy naar t land gegaan om boodschapjes te halen; gevolgd door een heerlijke borrel aan boord. Tot….een klap….de lijn vd ankerbal bleek gebroken en nu hing de val, waarmee de ankerbal was gehesen, hoog in de mast. Tjongejonge..balen dus. Frank bleek gelukkig stoer genoeg om zich op te laten hijsen om het klusje even te klaren.
Die avond aten we Cataplana, een Portugees gerecht met vis, vlees, groenten etc.door elkaar en erg lekker. Die Waam kookt gewoon alles wat zijn smaakpapillen proeven! De deining achter het anker zorgt voor een schommelwieggevoel. Dubbel genieten dus en we slapen die nacht gelukkig allemaal heerlijk. Zelfs Maarten durft te vertrouwen op ons goede nieuwe Rocna-anker en slaapt een diepe slaap.
Zondag: ankerop en zeilen richting thuishaven.
Op maandag nemen we afscheid van Frank die - na een gezellige week - thuis weer aan het werk moet. We krijgen twee ‘lekkere flessen’ van hem en een plateau met mooie kaasjes en hammen. Heerlijk!
De rest van deze week zal gebruikt worden om aan en op de boot te rommelen. De zonnepanelen zullen gemonteerd worden, de boot moet gepoetst worden etc. etc. Verder willen we ons oriënteren op een andere dinghy; we vinden deze te klein en te oud en ook het bb-motortje te klein. We willen graag hypalon ipv PVC; dat schijnt ‘je van het’ te zijn in warmere landen maar ook de duurdere versie helaas… Een aardige buurman biedt aan om met ons de volgende dag naar een grote ‘dinghy’ winkel te gaan maar als we de volgende dag op de afgesproken tijd paraat staan komt er niemand. De dag erna is hij weer op zijn boot en heeft het nergens over, alsof het aanbod nooit gedaan is. Wij blijven achter met een gevoel van ?????? Maar eigenlijk ook wel grappig.
De zonnepanelen zitten er wat later in de week op, maar niet naar tevredenheid. De panelen hangen schuin richting de boot en dat is precies zoals we het níet willen. We willen ze graag horizontaal met verstelmogelijkheden richting de zon. Joao (de installateur) is het met ons eens en zal in de komende periode de constructie aanpassen, zo belooft hij. We melden onze teleurstelling over de niet nagekomen afspraken en hij begrijpt het. Belooft nadrukkelijk dat zowel de zonnepanelen als de windgenerator de volgende keer wél goed zullen geïnstalleerd zullen zijn en ook zullen functioneren. Wij kunnen niet veel anders doen dan duimen….
De laatste twee dagen gebruiken we om te poetsen, te wassen etc.etc. Die arme Maarten had zich een versuffing gepoetst; volgen er een paar regenbuien met een soort rood stof erin. De boot weer supervies, leek wel een tennisbaan! De dag erna spoelt hij de boot met de tuinslang af en niet lang erna…. wéér zo’n regenbui. Weinig regen maar vooral wel heel veel viezigheid. Schijnt daar normaal te zijn in de bloesemtijd (want dat is het daar al). Uiteindelijk hebben we de boot dus ook vies achtergelaten. En dat terwijl Lagoon dealer José in de komende week nog met een klant onze boot wil bekijken. We hebben hem een excuusberichtje gestuurd maar we kunnen er echt niks aan doen. (misschien spoelt hij de boot voor het bezoek nog schoon???) Binnen is alles daarentegen spic en span; klaar voor de volgende week aan boord; over negen weken.
Maarten moet dan voor zijn werk toch in Lissabon zijn (congres) en ik pik die week dan – samen met San en El – maar even lekker mee. Maarten komt dan op woensdag naar de boot, zodat we daarna misschien ook nog een paar dagen kunnen zeilen.
En hoewel we pas vannacht geland zijn, staan de eerste dingen voor de volgende trip alweer klaar en verheugen we ons er nu alweer op!!
-
25 Maart 2012 - 16:51
Odette:
Ik zie alles voor me! Leuk om jullie belevenissen zo te kunnen volgen.
-
28 Maart 2012 - 18:05
Sandrien:
Nou ik ga jullie zeker volgen hoor, ik wil natuurlijk op de hoogte blijven van de Mobilae en z'n baasjes. Kunnen we toch een klein beetje meezeilen. -
30 Maart 2012 - 15:34
Ineke:
Lieve M en M,
Wat een prachtige boot hebben jullie toch....Geniet er maar flink van in jullie vakanties!
"De koning en de koningin te rijk"....
groetjes Ineke -
31 Mei 2012 - 10:21
Aaltje:
geweldig lieve mensen,geniet ervan liefs van A
-
04 Juni 2012 - 16:50
Impact:
Leuk jullie verhalen te lezen. Moet echt wel wat gebeuren he, voor alles klaar is. Zo zitten wij ook. Nu inmiddels mijn eerste vrij dag van het werk, Quido heeft afgelopen donderdag voor het laatst gitaarles geven en nu maar zorgen dat we met goede wind weg komen vanuit het koude, natte Nederland.
Helaas ben je altijd afhankelijk van anderen, en wachten duurt veel te lang. De bimini moet er nog op, dat duurt echt al eeuwen naar mijn gevoel,schiet niet op. Zonnepanelen zullen dan eindelijk deze week etc etc. En het mooiste is ...ze hebben de hele winter de tijd gehad!!!!! Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
maar ja, binnen nu en 2 weken hopen we toch te vertrekken. Zou leuk zijn als we jullie ook nog tegen komen.
Groetjes
Quido & Gerdie
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
