Malta
Blijf op de hoogte en volg Maarten en Marjolein
22 September 2014 | Italië, Taormina
Plannen zijn er nou eenmaal om gewijzigd te worden, toch?
De wijziging bestaat uit het feit dat we de Eolische Eilanden (nu) niet gedaan hebben. De wind wilde niet de goede hoek indraaien en we zagen op internet dat de swell (golfhoogte) vier meter was. Daar wil je dus niet in voor anker moeten liggen. We zullen de eilanden dus moeten ‘bewaren’ voor een ander jaar.
We kozen er dus voor om met de wind mee, richting Zuid te zeilen. Eerst naar Catania, waar we twee dagen waren. Grote stad met slechts een paar mooie plekken, waarvan één de ongelofelijk drukke vismarkt is. Ik ben niet zo van de vismarkten, vind t stinken en vind t zielig. Voel me altijd een soort van schuldig; het is tenslotte ‘mijn’ ras dat de zeeën leegvist.
Vanuit Catania door naar prachtig Siracusa. Wát een schitterende stad is dat toch! We waren er al twee keer met de auto een halve dag geweest maar nu zijn we er een week gebleven om alles rustig te kunnen bekijken. Heerlijke plek! Bovendien is Siracusa ook echt wel een stad dus besloten we op accu-jacht te gaan. Onze accu-bank was nog de originele en die holde de laatste maanden achteruit. Tijd voor vervanging dus.
Maarten heeft er noodgedwongen een hele studie van moeten maken om zeker te weten dat we dezelfde capaciteit zouden houden maar ook nog eens dat ze bij voorkeur zouden moeten passen in de huidige accu-bakken, onder het logeerbed.
Veel bellen, zoeken en vragen bracht ons uiteindelijk een soort groothandel die ook aan particulieren verkocht, tegen een prijs die vele malen lager was dan via een winkel. Bovendien wilde de werkplaats onze oude vijf accu’s graag hebben. Win win….wij blij, zij blij….
Loodzwaar die dingen natuurlijk. Flinke klus, we waren ’s avonds kapot! Veel tilwerk: winkel-taxi – taxi – dinghy – dinghy – Mobilae kuip- kuip onder bed. Tja, geen 20 meer hè, dan krijg je dat.
Ook in Siracusa gingen we met Pien naar de dierenarts om alle benodigde injecties te halen voor Malta, waar men zeer spastisch is als t om dieren gaat. Je moet zelfs precies de datum opgeven wanneer je gaat aankomen en dan moeten die injecties maximaal 5 dagen van tevoren gegeven worden, anders kun je helemaal overnieuw beginnen. Echt overdreven! Al die “Engelse” landen doen zo moeilijk.
Vanuit Siracusa zeilden we naar Porto Palo waar we een zeer onrustige nacht hadden ivm swell. ’s Morgens heel vroeg dus maar weer anker-op en dan toch maar doorgezeild naar Marina di Ragusa. We vonden het eigenlijk wel grappig om onze winterhaven even kort aan te tikken. Onderweg zagen we op afstand twee dolfijnen helemaal uit het water springen. Prachtig.
De haven naderend riepen we dus braaf per marifoon ‘Marina di Ragusa, this is sailing yacht Mobilae, do you copy”, gevolgd door een luid “MOBILAEAEAEAE!!!”, van de andere kant van de lijn. We schoten in de lach. Heerlijke ontvangst. Eén van de marino’s kwam ons met hun dinghy tegemoet (doen ze altijd hoor) en hielp ons met afmeren: “good to see you back guys” Thank you!
Pien was al van de boot afgesprongen nog voordat we goed afgemeerd waren en ging meteen aan de scharrel op voor haar zo bekend terrein. Big smile op haar snoet.
Toen we eenmaal goed lagen gingen we eerst naar het havenkantoor om ons aan te melden; ontvangst met dikke zoenen en voor Pien heel veel knuffels. Daarna gingen we even een biertje drinken in het dorp dachten we maar dat ging anders.
Pien liep rechtstreeks naar het huis van Marco en Silvia en haar honden vriend Maori, waar ze in april drie weken gelogeerd heeft. Ook daar werden we met open armen ontvangen met een drankje en meteen een uitnodiging voor de avondmaaltijd. Maar aangezien we de nacht ervoor zó weinig geslapen hadden, besloten we om op de boot te eten en vroeg ons mandje op te zoeken. Zo gezegd zo gedaan.
Dinsdag is marktdag dus op naar de markt. Ook daar bekenden en begroetingen. Vervolgens naar onze supermarkt en ook daar werden we welkom terug geheten door de slager en moesten we vertellen over de zomermaanden. In de Marina zelf kwamen we veel bekenden tegen en dus stonden we meer stil om te kletsen dan dat we door konden lopen. Siciliaanse vriend Elio had op Facebook gezien dat we even terug zouden zijn in MdR en kwam speciaal langs om ons te begroeten en uit te nodigen voor de avondmaaltijd. Maar ook daar zeiden we nee tegen; op de boot moest nog e.e.a. gebeuren. Maar wel gaf hij ons toch maar een fles rode- en een fles witte wijn en een pot honing. Protesteren heeft geen zin, dat weten we inmiddels wel. Tjonge, wát een hartelijkheid!
Vanmorgen vroeg opgestaan (6.30) en met Pien een rondje gelopen. Een andere zeilboot vertrok op dat moment al naar Malta; ik zag hen wegvaren. Om zeven uur vertrokken ook wij vanuit Sicilië. Om negen uur begon t een knoop of 9 te waaien wat opliep tot een knoop of 16. Mooie zeilwind dus!! De zeilboot die om 6.30 uur vertrok zeilde ver voor ons uit toen wij onze zeilen zetten. Gennaker, grootzeil en met constant tussen de 7 en 8 knopen snelheid vlogen we richting Malta. Maximum was 8.7 knopen snelheid. Diezelfde zeilboot ligt nu zo ver achter ons, dat hij niet meer te zien is; weer één van de vele voordelen van een catamaran. Toch niet gek: 48 mijl in 7 uur. (smile) We zijn er dus bijna. Wat een superzeiltocht was dit! Onderweg werden we weer getrakteerd op een groep dolfijnen voor de boeg. Pien door het dolle ennn… ze blafte niet! Zowaar. En dus bleven de dolfijnen wel een minuut of vijf voor de boeg. Krijg je nooit genoeg van.
Hopelijk lukt het me om dit blog snel te plaatsen ….. we zijn de komende weken afhankelijk van wifi-café’s. Ik ga het zeker proberen.
PS inmiddels is het de 22e. Internet toch maar aangeschaft. Malta is onrustig, veel wind en héél warm! Morgen is Arthur jarig, hij is op vakantie nu. Maar toch; van harte lieverd!
De wijziging bestaat uit het feit dat we de Eolische Eilanden (nu) niet gedaan hebben. De wind wilde niet de goede hoek indraaien en we zagen op internet dat de swell (golfhoogte) vier meter was. Daar wil je dus niet in voor anker moeten liggen. We zullen de eilanden dus moeten ‘bewaren’ voor een ander jaar.
We kozen er dus voor om met de wind mee, richting Zuid te zeilen. Eerst naar Catania, waar we twee dagen waren. Grote stad met slechts een paar mooie plekken, waarvan één de ongelofelijk drukke vismarkt is. Ik ben niet zo van de vismarkten, vind t stinken en vind t zielig. Voel me altijd een soort van schuldig; het is tenslotte ‘mijn’ ras dat de zeeën leegvist.
Vanuit Catania door naar prachtig Siracusa. Wát een schitterende stad is dat toch! We waren er al twee keer met de auto een halve dag geweest maar nu zijn we er een week gebleven om alles rustig te kunnen bekijken. Heerlijke plek! Bovendien is Siracusa ook echt wel een stad dus besloten we op accu-jacht te gaan. Onze accu-bank was nog de originele en die holde de laatste maanden achteruit. Tijd voor vervanging dus.
Maarten heeft er noodgedwongen een hele studie van moeten maken om zeker te weten dat we dezelfde capaciteit zouden houden maar ook nog eens dat ze bij voorkeur zouden moeten passen in de huidige accu-bakken, onder het logeerbed.
Veel bellen, zoeken en vragen bracht ons uiteindelijk een soort groothandel die ook aan particulieren verkocht, tegen een prijs die vele malen lager was dan via een winkel. Bovendien wilde de werkplaats onze oude vijf accu’s graag hebben. Win win….wij blij, zij blij….
Loodzwaar die dingen natuurlijk. Flinke klus, we waren ’s avonds kapot! Veel tilwerk: winkel-taxi – taxi – dinghy – dinghy – Mobilae kuip- kuip onder bed. Tja, geen 20 meer hè, dan krijg je dat.
Ook in Siracusa gingen we met Pien naar de dierenarts om alle benodigde injecties te halen voor Malta, waar men zeer spastisch is als t om dieren gaat. Je moet zelfs precies de datum opgeven wanneer je gaat aankomen en dan moeten die injecties maximaal 5 dagen van tevoren gegeven worden, anders kun je helemaal overnieuw beginnen. Echt overdreven! Al die “Engelse” landen doen zo moeilijk.
Vanuit Siracusa zeilden we naar Porto Palo waar we een zeer onrustige nacht hadden ivm swell. ’s Morgens heel vroeg dus maar weer anker-op en dan toch maar doorgezeild naar Marina di Ragusa. We vonden het eigenlijk wel grappig om onze winterhaven even kort aan te tikken. Onderweg zagen we op afstand twee dolfijnen helemaal uit het water springen. Prachtig.
De haven naderend riepen we dus braaf per marifoon ‘Marina di Ragusa, this is sailing yacht Mobilae, do you copy”, gevolgd door een luid “MOBILAEAEAEAE!!!”, van de andere kant van de lijn. We schoten in de lach. Heerlijke ontvangst. Eén van de marino’s kwam ons met hun dinghy tegemoet (doen ze altijd hoor) en hielp ons met afmeren: “good to see you back guys” Thank you!
Pien was al van de boot afgesprongen nog voordat we goed afgemeerd waren en ging meteen aan de scharrel op voor haar zo bekend terrein. Big smile op haar snoet.
Toen we eenmaal goed lagen gingen we eerst naar het havenkantoor om ons aan te melden; ontvangst met dikke zoenen en voor Pien heel veel knuffels. Daarna gingen we even een biertje drinken in het dorp dachten we maar dat ging anders.
Pien liep rechtstreeks naar het huis van Marco en Silvia en haar honden vriend Maori, waar ze in april drie weken gelogeerd heeft. Ook daar werden we met open armen ontvangen met een drankje en meteen een uitnodiging voor de avondmaaltijd. Maar aangezien we de nacht ervoor zó weinig geslapen hadden, besloten we om op de boot te eten en vroeg ons mandje op te zoeken. Zo gezegd zo gedaan.
Dinsdag is marktdag dus op naar de markt. Ook daar bekenden en begroetingen. Vervolgens naar onze supermarkt en ook daar werden we welkom terug geheten door de slager en moesten we vertellen over de zomermaanden. In de Marina zelf kwamen we veel bekenden tegen en dus stonden we meer stil om te kletsen dan dat we door konden lopen. Siciliaanse vriend Elio had op Facebook gezien dat we even terug zouden zijn in MdR en kwam speciaal langs om ons te begroeten en uit te nodigen voor de avondmaaltijd. Maar ook daar zeiden we nee tegen; op de boot moest nog e.e.a. gebeuren. Maar wel gaf hij ons toch maar een fles rode- en een fles witte wijn en een pot honing. Protesteren heeft geen zin, dat weten we inmiddels wel. Tjonge, wát een hartelijkheid!
Vanmorgen vroeg opgestaan (6.30) en met Pien een rondje gelopen. Een andere zeilboot vertrok op dat moment al naar Malta; ik zag hen wegvaren. Om zeven uur vertrokken ook wij vanuit Sicilië. Om negen uur begon t een knoop of 9 te waaien wat opliep tot een knoop of 16. Mooie zeilwind dus!! De zeilboot die om 6.30 uur vertrok zeilde ver voor ons uit toen wij onze zeilen zetten. Gennaker, grootzeil en met constant tussen de 7 en 8 knopen snelheid vlogen we richting Malta. Maximum was 8.7 knopen snelheid. Diezelfde zeilboot ligt nu zo ver achter ons, dat hij niet meer te zien is; weer één van de vele voordelen van een catamaran. Toch niet gek: 48 mijl in 7 uur. (smile) We zijn er dus bijna. Wat een superzeiltocht was dit! Onderweg werden we weer getrakteerd op een groep dolfijnen voor de boeg. Pien door het dolle ennn… ze blafte niet! Zowaar. En dus bleven de dolfijnen wel een minuut of vijf voor de boeg. Krijg je nooit genoeg van.
Hopelijk lukt het me om dit blog snel te plaatsen ….. we zijn de komende weken afhankelijk van wifi-café’s. Ik ga het zeker proberen.
PS inmiddels is het de 22e. Internet toch maar aangeschaft. Malta is onrustig, veel wind en héél warm! Morgen is Arthur jarig, hij is op vakantie nu. Maar toch; van harte lieverd!
-
22 September 2014 - 20:46
Hans Van Der Pas:
Prachtig verslag.... Geniet met jullie mee... -
23 September 2014 - 05:47
Odette:
Weer heerlijk om te lezen! Prachtig die foto's. Het belooft een gezellige winter te worden daar in de Marina di Ragusa! -
23 September 2014 - 06:54
Marianne Rebel:
Heerlijk weer om te lezen.
aal en ik net terug uit Spanje , 17 dagen op mijn krent gezeten, slapen lezen eten en het wijntje.
Goed uitgerust ,dat is zeker.
De kinderkunstlijn gaat weer van start ,druk mee bezig om voor te bereiden, Hil geholpen met het gezondheids schilderij met kinderen, Nu voorbereidingen expositie van mijn leerlingen in het Museum vanaf 3 Oktober. en de gasten komen weer binnen vanaf vandaag , en boven een vaste huurder voor 5 weken Nee,,,,, geen lekker ding ,wel handig met klusjes hahahah. Mijn kinderen gaan lekker, ik ben ok. en wat willen we nog meer.
dikke kus.
Mar.
-
23 September 2014 - 07:02
Hans En Luus:
Hey lieverds, klinkt weer geweldig! En wat een leuke foto's weer! Erg leuk om te lezen!!
XXX -
23 September 2014 - 11:34
Guus En Mary:
ok wij hebben nu weer internet en kunnen weer genieten van jullie verhalen. Leuk enne... die accu problemen komen me bekend voor. Hebben wij ook last mee gehad van de zomer. Geniet nog heel veel. -
24 September 2014 - 14:54
Anita Verhagen:
Hallo lieve zeilers
Sinds tijden weer een reactie mijnerzijds.
Geweldig om jullie verslagen iedere keer weer te lezen!! En iedere keer weer te merken dat het jullie goed afgaat met al dat zee water om je heen.
Luiïgheid van mijn kant was de voornaamste reden voor mij niet reageren (behalve een paar kleine akkewietjes) maar dat is geen echt excuus.
Ik zal trachten mijn leven te beteren. Ik ben wel meer en meer tijd kwijt om mijn moeder te helpen, maar ben blij het te kunnen doen.
Veel liefs en geniet!!
Anita -
30 September 2014 - 11:20
Monique En Kees IJzerman:
Hallo zeeluitjes,
Jullie mooie verhalen gelezen. wat een leuke foto met jullie en Pien op het bijbootje.
Wij zijn net terug van 2 weekjes wijndrinken aan de Moezel en dat is maar goed ook!
Voor je het weet ben je kilo's zwaarder en een alcoholprobleem erbij. (ha,ha)
Weer aan het werk. Alles gaat goed met ons en de ( klein) kinderen.
Pas goed op jullie zelf!
Liefs, Monique en Kees.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
