in Nederland

Een warm Nederlands bad. Zo voelden de afgelopen weken.
We waren druk, razend druk maar dat wisten we van tevoren.

We werden op die dinsdagochtend om half negen opgehaald door de taxi. Slagbomen van de haven gingen open; er stonden twee mannen in t kantoortje, ze zwaaiden nog naar ons ten afscheid. Op weg naar het vliegveld. Na een paar minuten ging de telefoon van de chauffeuse. In het Italiaans vroeg ze ons: ‘dov’es Pien?’ ofwel waar is Pien? We schoten in de lach. Pien is inmiddels beroemd in Marina di Ragusa. Meermaals blijken mensen Pien te kennen, zonder dat wij hen (her)kennen.
Maar geen zorgen hoor; ze is ondergebracht bij haar hondenvriendje; Maori. Bij de alleraardigste Sicilianen Marco en Silvia.

We krijgen dikke zoenen van de chauffeuse ten afscheid, als we eenmaal op het vliegveld zijn. En weer voelen we ons bevoorrecht met zulke lieve mensen om ons heen!

Het vliegtuig vliegt keurig op tijd. In Charleroi staat de pendelbus al klaar en we vertrekken na een paar minuten naar treinstation Brussel-Zuid. Daar staat de trein al voor ons klaar en maar vier uur later staan we op station Haarlem, waar Art ons ophaalt.
Heerlijk om hem weer te zien en natuurlijk willen we ook Frank direct zien maar die moest werken. Nou als Mohammed niet naar de berg komt, dan komt de berg toch naar Mohammed. Een heerlijk weerzien als gezin en ook Steef (sinds vele jaren goede vriend van Frank) komt naar Haarlem om met ons een borrel te drinken.
Gezellig, we zijn er weer! ’s Avonds eten we in Arthur’s nieuwe, prachtige appartement en vervolgens gaan we naar ons tijdelijke huis in Noordwijk.
Veel dank aan Nienke en Henkjan voor het vertrouwen. Het is heel erg prettig om een plek te hebben en te weten dat je niemand lastig valt.

Wat deden we zoal? Ik wil proberen om ‘t kort te houden. Natuurlijk was controle lijf en leden een belangrijk onderdeel. Direct bloed tappen bij beiden voor allerlei controles, bij Waam natuurlijk nog wat meer controles dan bij mij. Maarten kreeg de benodigde scans en in de tweede week kregen we alleen maar goed nieuws te horen. Eerst meldde de huisarts dat er bij beiden geen gekke dingen te zien waren en de dag erna waren we bij de specialist die bij binnenkomst direct met de deur in huis viel: ‘de scans waren prima, geen bijzonderheden te zien’.
De magische vijf jaar voorbij! Opluchting, grote opluchting weer. Reden voor een klein feestje toch weer!

We zagen zoveel familie en vrienden; één en al gezelligheid. In die eerste week hadden we een heerlijk samenzijn met Inez en Ron. Prachtige duinwandeling, hert heel dichtbij, gevolgd door een heerlijk saté tje en een paar heerlijke uren met elkaar. Frank en Nicolette zagen we eerst al bij hen thuis, later nog eens bij Neuf; zij komen gezellig naar Griekenland om een groot deel van hun vakantie bij ons aan boord door te brengen. Nu al zin in!

Een middag/avond met een sterretje was de avond dat Frank met Steef en Amanda voor alle ouders gekookt hebben. Een drie-sterren restaurant kan er nog iets van leren! Alles zelfgemaakt, tot en met de seroendeng en alle sausjes. En alles met even veel aandacht geserveerd; heerlijke wijn; een superfijne atmosfeer met allemaal leuke mensen. Bijzonder. Dank nogmaals lieve schatten!!

Een dag in Groningen met mijn broers – zussen – neven – nichten en hun kinders was ook al zo gezellig. De Hortus Botanicus werd bezocht maar was nog ietwat kaal. Ach wat maakt t ook uit; er was genoeg te kletsen tenslotte. En op deze 13e april hoorden we dat Nick en Jenny hun tweede dochter hadden gekregen.

Mijn ‘Librije-leesclubje’ kwam bijeen en dus maakte ik van de gelegenheid gebruik om deze vriendinnenclub weer te zien. Een supergezellige avond werd het. Maarten was ook bij oude vrienden op deze avond: hij bezocht de Rotary en had ook een bijster leuke avond.
Met oud collega’s lunchen en andere oud collega’s op het werk bezoeken was voor ons allebei ook alweer zo leuk. Mis je t werk?? Uhhh nee. Wel de mensen natuurlijk.

Natuurlijk gingen we snel op kraambezoek bij Jen en Nick om Caitlynn in levende lijve te bewonderen en om de veranderingen bij grote zus Hailey te bekijken. Wat een lieverds toch, dit gezin.

Zeilvrienden Tonneke, Rob, Eva en Gidi bezochten ons en we aten gezellig met ons zessen.
Monique – sinds de kleuterschool bevriend – en Kees kwamen langs en met elkaar bezochten we de bollenvelden. Een gezellige middag en avond ook weer!
Matt & Tineke, Yvonne & Paul en Maarten & Lydia; het was weer ouderwets gezellig!

Dan afgelopen zaterdag. We kochten een apparaatje op de boot, waarmee een aantal dingen makkelijker werden. Zo konden we ineens radio Zandvoort ontvangen. LEUK! We waren hier en gingen hen vertellen hoe leuk t is om radio uit je woonplaats te horen. Dat vonden zij op hun beurt weer zó leuk, dat ze graag wilden dat wij mee zouden werken aan een uitzending. En zo waren wij zaterdagmiddag 19 april tussen vier en vijf uur ‘de special’. Leuk om te doen. Het is zo makkelijk om veel te vertellen als je veel beleeft… een uur was eigenlijk te kort! Terug te beluisteren via hun website, voor de liefhebber.

Wamel-dag noemen wij de dag dat alle van Wamelen broers en zussen, neven en nichten bijeen komen. Gezellig bij Julie en Yash koffie drinken in hun prachtige huis en tuin en dan lunchen met elkaar op een zon overgoten dag.

Paasbrunch op 2e paasdag met Art en Frank; ouderwets met ons vieren. Heel gezellig! Frank moest om 15 uur werken en wij terug naar Noordwijk want wij kregen bezoek van Quido en Gerdie. Onze zeilvrienden met wie we drie maanden op de Canarische Eilanden doorbrachten. Heel vertrouwd meteen weer en heel gezellig.
De dag erna kwam Sandrien, de dag daarna Han en Ingrid (zeilvrienden). We hadden veel bij te praten en het was allemaal erg gezellig.

Donderdag 24 april was de 30e verjaardag van Frank. Met een vriendenclub en San en El borrelden we bij de Studio en gingen we daarna met een grote groep ergens eten. Na het eten gingen we nog ‘stappen’ haha. Wij wat korter maar de jongere generatie heeft t laat gemaakt. Volgens mij een geslaagde verjaardag.

Koningsdag dan. De eerste van onze nieuwe koning. Leuk dat we erbij konden zijn. Eerst waren we voornemens om het in Middelburg te vieren maar plannen werden veranderd en zo bleven we toch maar in ons eigen Zandvoort. En dat werd erruggg gezellig. Frits en Iris, Peter en Liesbeth, Kees en Simone, Irene en Nico, Peter en Micky en vele anderen liepen we tegen het lijf. Een beregezellige dag. En ook ’s avonds nog weer leuke nieuwe mensen ontmoet, toch Art?

Zondag tenslotte naar Hans en Luus per trein. Om half acht vertrek uit Zandvoort, mét alle bagage zeulend. We kwamen zonder bagage naar NL om helemaal volgeladen weer terug te keren. Onze twee dagen in Middelburg waren als vanouds. Vertrouwd en beregezellig.

Maandagavond weer vertrek naar het vliegveld, ook weer per trein.
Dinsdag aankomst op Sicilië. Allereerst natuurlijk Pien ophalen! Ze was heel blij om ons te zien en ze is flink aangekomen. Ze heeft het goed gehad.Ook op dieet dus!

Door heel veel mensen in de Marina weer welkom geheten en direct gevraagd om ’s avonds bij Jessica en Roy te komen eten. Dat was fijn want we waren knap brak na een nacht zo goed als overgeslagen te hebben. Aan t eind van de middag eerst nog even een borrel bij onze bridgevrienden Brett en Jane. Onnodig om te melden dat we als ossen geslapen hebben op ons heerlijke bedje op de boot.

En inmiddels neemt het ‘gewone’ leven weer zijn loop. Maarten is begonnen met het inbouwen van een watermaker (van zout water drinkwater maken). Een enorme klus die zeker een dag of vier zal gaan duren. Gelukkig krijgt hij hulp van GianCarlo, een goede techneut, die zo’n watermaker ook inbouwde op zijn eigen schip. We konden meedoen aan een hele goede deal en dus besloten we het nu toch maar te doen. We horen zoveel positieve verhalen over het hebben van een watermaker aan boord.

Voor nu genoeg! De foto’s spreken voor zich. Tot een volgend blog!
Arriverderci ;-)