Op de kant, in Crotone - bijna klaar
Door: Marjolein
Blijf op de hoogte en volg Maarten en Marjolein
22 Mei 2014 | Italië, Crotone
Op de valreep van ons Italië verblijf, nog even een laatste blog. Tenslotte is het nog onzeker wanneer een volgend blog kan verschijnen doordat we nog geen idee hebben hoe het internet in Griekenland functioneert (of niet functioneert).
De afgelopen vier weken waren pittig. Hard gewerkt en we zijn allebei aan ontspanning toe. Onze lijven willen niet meer echt lekker soepeltjes nu, zullen we maar zeggen.
Maar…. het einde is in zicht! En het begint er steeds meer op te lijken dat we morgen of uiterlijk overmorgen-ochtend het water weer in kunnen. Heerlijk.
Dat staan op de kant vind ik maar niks. Constant via een ladder de boot op of af; toilet en douche aan boord kun je niet gebruiken zolang je op de kant staat; maar het vervelendst is dat de boot zo vies wordt. Dat klinkt overdreven maar de antifouling (verf voor het onderwaterschip) zit echt overal. Je loopt het toch naar binnen, ook al ben je nog zo voorzichtig. De scheepswerf is altijd een stoffige plek en het vuil bereikt alles.
En dan rammelt het ook nog eens van de teken hier. Pien laat ik inmiddels uitsluitend nog aan de riem uit, de hoge grassen vermijdend, maar toch heeft ze per wandeling een stuk of vijf teken te pakken. Niet fris. Die willen we niet aan boord. Dus na elke wandeling uitgebreide controle! We laten haar dus ook niet op de werf scharrelen maar ze blijft zoveel mogelijk aan boord. Sneu maar voor deze week moet het maar zo.
Resumerend kunnen we stellen dat we Italianen ontzettend vriendelijke mensen vinden. En dat ondanks het feit dat ze afspraken erg vaak niet nakomen; dat ze in het verkeer als gekken rijden en dat ze vergroeid lijken te zijn met hun mobiele telefoons. Iedereen loopt of zit te bellen. Ook achter het stuur, ook in restaurants, ook als ze aan t wandelen zijn – alleen of in gezelschap. Het maakt allemaal niks uit. Praten – heel veel en lang praten - lijkt hier nou eenmaal onderdeel te zijn van de cultuur. Maar je kunt er van vinden wat je wilt maar ze zijn ontzettend sociaal. Ze komen heel graag bijeen, zitten dan in groepjes bij elkaar gewoon lekker te kletsen en heel veel te lachen.
En niet te vergeten: de Italiaanse keuken, de wijnen, de koffie, het ijs, de olijven en het fruit zijn natuurlijk fantastisch!
Pien is hier een troeteldier, is overal welkom en krijgt heel veel gezellige aandacht, tot haar grote plezier. Onze diva gaat er graag uitgebreid voor liggen hoor!
Zouden we hier willen wonen? Nee, dat dan weer niet. Daarvoor is het een te ingewikkeld land. Politiek is het nog steeds niet stabiel tot grote ergernis van velen hier maar ook moet je de maffia praktijken niet onderschatten. Wij merken daar niks van als toerist maar als je hier zou wonen krijg je er beslist – direct of indirect - een keer mee te maken. Bovendien vind ik de winters hier simpelweg te lang duren! Het zeilseizoen in NL is langer dan hier; het strandseizoen in NL is langer dan hier, geloof het of niet. Het seizoen is hier heftig, heet en kort. Ben benieuwd naar de zomer.
Spanje is uit ons verlangenlijstje geschrapt; arrogant volk, dieronvriendelijk, dus daar heb ik het niet meer over.
Portugal behoort nog tot de favorieten. Vriendelijke, hardwerkende mensen met een pareltje, genaamd Alvor. Winterseizoen is er korter, het weer minder uitgesproken.
Dag vrolijk en vriendelijk Italië, bedankt voor fijne maanden. We komen terug. In oktober zijn we er weer.
We zagen dat onze tel.nrs. niet goed zichtbaar zijn, dus bij deze nogmaals:
Maarten, NL gsm nr: +316 1807 9577
Marjolein NL gsm nr: +316 3109 3830
Italiaans gsm nr: +39 32461 57505
De afgelopen vier weken waren pittig. Hard gewerkt en we zijn allebei aan ontspanning toe. Onze lijven willen niet meer echt lekker soepeltjes nu, zullen we maar zeggen.
Maar…. het einde is in zicht! En het begint er steeds meer op te lijken dat we morgen of uiterlijk overmorgen-ochtend het water weer in kunnen. Heerlijk.
Dat staan op de kant vind ik maar niks. Constant via een ladder de boot op of af; toilet en douche aan boord kun je niet gebruiken zolang je op de kant staat; maar het vervelendst is dat de boot zo vies wordt. Dat klinkt overdreven maar de antifouling (verf voor het onderwaterschip) zit echt overal. Je loopt het toch naar binnen, ook al ben je nog zo voorzichtig. De scheepswerf is altijd een stoffige plek en het vuil bereikt alles.
En dan rammelt het ook nog eens van de teken hier. Pien laat ik inmiddels uitsluitend nog aan de riem uit, de hoge grassen vermijdend, maar toch heeft ze per wandeling een stuk of vijf teken te pakken. Niet fris. Die willen we niet aan boord. Dus na elke wandeling uitgebreide controle! We laten haar dus ook niet op de werf scharrelen maar ze blijft zoveel mogelijk aan boord. Sneu maar voor deze week moet het maar zo.
Resumerend kunnen we stellen dat we Italianen ontzettend vriendelijke mensen vinden. En dat ondanks het feit dat ze afspraken erg vaak niet nakomen; dat ze in het verkeer als gekken rijden en dat ze vergroeid lijken te zijn met hun mobiele telefoons. Iedereen loopt of zit te bellen. Ook achter het stuur, ook in restaurants, ook als ze aan t wandelen zijn – alleen of in gezelschap. Het maakt allemaal niks uit. Praten – heel veel en lang praten - lijkt hier nou eenmaal onderdeel te zijn van de cultuur. Maar je kunt er van vinden wat je wilt maar ze zijn ontzettend sociaal. Ze komen heel graag bijeen, zitten dan in groepjes bij elkaar gewoon lekker te kletsen en heel veel te lachen.
En niet te vergeten: de Italiaanse keuken, de wijnen, de koffie, het ijs, de olijven en het fruit zijn natuurlijk fantastisch!
Pien is hier een troeteldier, is overal welkom en krijgt heel veel gezellige aandacht, tot haar grote plezier. Onze diva gaat er graag uitgebreid voor liggen hoor!
Zouden we hier willen wonen? Nee, dat dan weer niet. Daarvoor is het een te ingewikkeld land. Politiek is het nog steeds niet stabiel tot grote ergernis van velen hier maar ook moet je de maffia praktijken niet onderschatten. Wij merken daar niks van als toerist maar als je hier zou wonen krijg je er beslist – direct of indirect - een keer mee te maken. Bovendien vind ik de winters hier simpelweg te lang duren! Het zeilseizoen in NL is langer dan hier; het strandseizoen in NL is langer dan hier, geloof het of niet. Het seizoen is hier heftig, heet en kort. Ben benieuwd naar de zomer.
Spanje is uit ons verlangenlijstje geschrapt; arrogant volk, dieronvriendelijk, dus daar heb ik het niet meer over.
Portugal behoort nog tot de favorieten. Vriendelijke, hardwerkende mensen met een pareltje, genaamd Alvor. Winterseizoen is er korter, het weer minder uitgesproken.
Dag vrolijk en vriendelijk Italië, bedankt voor fijne maanden. We komen terug. In oktober zijn we er weer.
We zagen dat onze tel.nrs. niet goed zichtbaar zijn, dus bij deze nogmaals:
Maarten, NL gsm nr: +316 1807 9577
Marjolein NL gsm nr: +316 3109 3830
Italiaans gsm nr: +39 32461 57505
-
22 Mei 2014 - 17:29
Sandrien:
Lieve luitjes,
Pfff.... de klus geklaard en nu maar weer heerlijk gaan genieten en op naar de Ouzo. Behouden en vooral rustige oversteek naar Griekenland. In gedachten vaar ik mee. Dikke knuffels voor jullie alle drie. -
22 Mei 2014 - 17:54
Odette:
Hoi samen,
Dat was dus echt flink werken! Zijn jullie ook niet meer gewend hè!
Op maar Griekenland, ben erg benieuwd naar jullie belevenissen daar.
Goede vaart en ik zal volgende week proberen een mail te sturen. Xx -
22 Mei 2014 - 21:28
Mieke Verhagen:
Hoi lieve Maarten en Marjolein.
Nu even erg hard gewerkt en nu weer genieten.
Hoop op een mooie tocht voor Jullie genieten van alle mooie dingen.
Misschien voor Pien een tekenband kopen deze werkt 6 maanden.
Als je hem daar niet kan krijgen stuur even een berichtje dan stuur ik hem op naar een adres waar jullie dan zijn.
Lieve groet
Rob Mieke en Doortje.❤️❤️❤️ -
24 Mei 2014 - 00:20
Coen, Jasmin, Mette Mats En Jule (SY MERO):
hallo luitjes,
Wij hebben net de Mero ook op de kant gehad, vervuiling viel alles mee en dat voor het eerst uit het water sinds mei 2012 ! Dus gelukkig prima antifouling gebruikt tijdens ons rondje Atlantic. Boot is nog niet verkocht, als ze verkocht is, komen we jullie misschien wel tegen in Griekenland, dan gaan we daar lekker huren... We houden jullie in de gaten en we komen elkaar vast nog eens tegen.
Groeten van de bemanning van de Mero
www.sy-mero.blogspot.nl -
24 Mei 2014 - 10:15
Anita Verhagen:
Hallo zeilers
Na het "land-werk" nu het "water-werk"!
Ik wens jullie een goede wind en mooie vaart toe. Ik ben weer benieuwd naar jullie volgende avonturen.
Griekenland zal weer een totale verandering met zich mee brengen.
Goede vaart gewenst en veel liefs,
Anita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
